*****        منتظر نظرات و پيشنهادات شما همكاران گرامي هستيم *****

معجزه‌ تلخ چسبناك



همشهري = 24 شهريور 87

 دكتر مهشيد چايچي:

شايد شما هم از آن دسته افرادي هستيد كه هر از چند گاهي احساس مي‌كنند گوششان از موم پر است و ديگر نمي‌توانند خوب بشنوند و سعي مي‌كنند با گوش پاك كن يا هر وسيله ديگري، خود را از شر اين مشكل رها كنند.

اين كار اگر چه خيلي متداول است اما به هيچ عنوان يك روش علمي نيست. اين كار آنقدر شايع شده كه متخصصان مجبور شده‌اند به‌تازگي دستورالعملي براي حل آن صادر كنند. شما هم اگر دوست داريد از دست اين مشكل راحت شويد بخوانيد.

بدن انسان ساختار شگفت انگيزي دارد كه موم گوش يكي از پيش پاافتاده‌ترين آنهاست. بسياري از افراد تلاش مي‌كنند تا به هر شكلي شده، با پنبه يا چوب كبريت اين موم را از گوش خود خارج كنند اما حتي همين ماده زرد‌رنگ و چسبناك به‌نظر بي‌اهميت هم در بدن وظيفه‌اي دارد.

موم گوش، برخلاف نام غلط‌اندازش، از موم ساخته نشده بلكه تركيبي از موادي است كه از غدد عرق و سباسه پوشاننده مجراي گوش ترشح مي‌شوند به اضافه لايه‌هاي كنده شده پوست و تكه‌هاي مو. اين ماده كه در يك سوم خارجي بخش غضروفي مجراي گوش ترشح مي‌شود به‌عنوان يك پاك‌كننده و ضدعفوني‌كننده خودكار عمل كرده و علاوه بر اين از قسمت‌هاي حساس مجراي گوش محافظت كرده و آن‌را چرب و نرم مي‌كند.

معمولا موم اضافي گوش بدون نياز به راهنمايي راه خود به بيرون گوش را پيدا كرده و با حركات فك از جمله جويدن به سمت بيرون رانده شده و تمام گرد و غبار، اجسام خارجي و آلودگي‌ها را هم با خود خارج مي‌كند. اين ماده به تدريج از سوراخ خارجي گوش بيرون ريخته و خشك مي‌شود. در اين حالت پاك كردن اين موم اضافي كه از گوش خارج شده اشكالي ندارد اما نبايد در داخل مجرا به‌دنبال اين ماده بگرديد بلكه توصيه مي‌شود تنها وقتي آن‌را تميز كنيد كه از گوشتان خارج شده است.

مومي عليه باكتري و قارچ

مطالعات نشان داده كه سرومن بر بعضي از باكتري‌ها اثر باكتري‌كشي دارد. هموفيلوس آنفلوانزا، استافيلوكك اورئوس و اشرشيا كولي از اين جمله‌اند. در ضمن محققان متوجه شده‌اند اين ماده خاصيت ضد‌قارچي هم دارد. به‌نظر مي‌رسد اين خاصيت‌ها ناشي از وجود اسيد‌هاي چرب اشباع، ايزوزيم‌ و به‌خصوص خاصيت اسيدي سرومن باشد. با اينكه موم گوش كه متخصصان به آن سرومن مي‌گويند، مفيد و لازم است اما زيادي آن هم مشكلاتي ايجاد مي‌كند.

آمار اخير محققان نشان داده حدود 12 ميليون نفر در سال در آمريكا به‌علت شكايت از تجمع موم اضافي در گوش تحت مراقبت پزشكي هستند. در سال حدود 8 ميليون بار شست‌وشوي گوش توسط متخصصان انجام مي‌شود. اما «ضرر اين كار بايد نسبت به فوايد آن سنجيده شود»؛ اين دستورالعملي است كه انجمن متخصصان گوش و حلق و بيني و جراحان سرو گردن آمريكا براي خارج كردن بي‌خطر سرومن گوش ارائه كرده‌اند و بهترين روش براي خلاصي افراد از اين ماده اضافي را توضيح داده‌اند. البته اين روش‌ها در افراد بيماري كه در اثر وجود مشكلاتي مانند بيماري پوستي گوش دچار تجمع موم در گوششان شده‌اند نبايد به كار رود. به‌طور خلاصه اين دستورالعمل مشخص مي‌كند كدام بيمار نياز به درمان داشته و كدام روش براي او بهتر است.

دستكاري خطرناك

توصيه مي‌شود اگر تجمع سرومن باعث ناراحتي شما شده و علائمي ايجاد كرده به جاي اينكه خودتان با استفاده از پنبه و گوش پاك كن به جانش بيفتيد، به پزشك مراجعه كنيد. انباشته شدن اين ماده در گوش مي‌تواند باعث علائمي مثل درد، خارش، احساس پري گوش، كاهش شنوايي و حتي وزوز و صداي زنگ در آن بشود. اما دستكاري گوش با اجسام تيز و گوش پاك‌كن هم نه تنها كمكي به حل مشكل نمي‌كند بلكه باعث تحريك گوش و ترشح بيشتر سرومن و حتي عوارض ديگري ازجمله عفونت و آسيب مجراي گوش مي‌شود.

درمان راه دارد

درمان مؤثر با استفاده از مواد حلال سرومن و خيس‌كننده گوش انجام مي‌شود. پس از اينكه به توصيه پزشك چند روزي از اين مواد در گوش خود ريختيد، ممكن است موم سفت شده خود به‌خود از گوش خارج شده و مجرا باز شود. اما اگر خودبه‌خود باز نشد، وقتي كه سرومن نرم‌تر شده و چسبندگي كمتري پيدا كرد، آن وقت است كه پزشك با استفاده از آب ولرم -كه توسط سرنگ مخصوص شست‌وشوي گوش با فشار به داخل مجرا رانده مي‌شود- سرومن را از مجرا بيرون مي‌آورد. جهت سرنگ بايد طوري باشد كه آب از قسمت بالا و عقب مجرا حركت كرده و تمام مجرا را هنگام خروج پاك كند. اين آب بايد تا دماي بدن انسان گرم شده باشد وگرنه در هنگام شست‌وشو باعث ايجاد سرگيجه خواهد شد.

كورت وارد مي‌شود

در مواردي كه مجراي گوش باريك بوده يا پرده گوش پاره شده باشد، كار پزشك سخت‌تر شده و بايد از وسايل خاصي براي خارج كردن موم استفاده كند. علاوه بر اين در بعضي از افراد هم نبايد از شست‌وشو استفاده كرد مانند افراد ديابتي و كساني كه ضعف سيستم ايمني دارند. در اين صورت با مكش (وكيوم) و وسايل كوچك مخصوص مانند كورت- كه داراي ميكروسكوپي براي مشاهده مجراست- هم مي‌توان موم را خارج كرد. البته فكر نكنيد مي‌توانيد دست به كار شده و با جاروبرقي و سوزن، موم گوشتان را در آوريد.

اين كار هم خالي از خطر نيست و تنها بايد توسط يك متخصص حرفه‌اي انجام شود. عفونت گوش خارجي، درد، سرگيجه، وزوز گوش و پارگي پرده گوش عوارض ناخواسته هرگونه دستكاري گوش است. نكته‌اي كه در اين دستورالعمل بسيار بر آن تاكيد شده اين است كه به هيچ عنوان از گوش پاك‌‌كن و وسايل ديگر براي خارج كردن موم استفاده نكنيد چون تنها باعث هل دادن بيشتر سرومن به داخل مجرا شده و درمان را مشكل‌تر مي‌كند. علاوه بر اين نبايد از آب‌نبات‌هاي مكيدني براي تحريك ترشح سرومن و شمع‌هاي مخروطي مخصوص گوش براي خروج اين ماده استفاده كرد.

سمعك مراقبت مي‌خواهد

هنوز متخصصان هيچ راه تاييدشده‌اي براي پيشگيري از تجمع سرومن در گوش پيدا نكرده‌اند، اما به كساني كه بيشتر در معرض خطر هستند- از جمله كساني كه قبلا دچار اين مشكل شده‌اند- توصيه مي‌شود هر 6 تا 12 ماه به پزشك مراجعه كنند. كساني كه از سمعك استفاده مي‌كنند بهتر است به‌طور منظم براي پيشگيري از تجمع سرومن معاينه شوند. اين كار نه تنها به حفظ عملكرد سمعك كمك مي‌كند بلكه احتمال خراب شدن آن را هم كم مي‌كند. توصيه مي‌شود كساني كه مستعد تجمع سرومن هستند، هر 6 تا 12 ماه براي شست‌وشوي مرتب درصورت لزوم مراجعه كنند. با توجه به اين دستورات اميد مي‌رود از شمار مبتلايان به عوارض تجمع سرومن، يعني كاهش شنوايي و عفونت كم شود.

*************************




>>صفحه اصلي<<

اهداف

موفقيت سازماني
خانواده
روانشناسی
تربیتی
سلامت - زيرذره بين فعال است
بازنشستگان
بخشنامه ها
قوانين و لوايح مجلس
مادر و کودک
ورزشی

ارتباط با مشاور زنان و خانواده 

سايتهاي مرتبط

آيين نامه توسعه مشاركت زنان