*****        منتظر نظرات و پيشنهادات شما همكاران گرامي هستيم *****

خانواده را به خاطر كار فراموش نكنيد



ايران = 24 آذرماه 1386

پركارى بيش از اندازه نوعى اعتياد تلقى شده و به زندگى خانوادگى لطمه جدى وارد مى سازد و به همين علت جزو آسيب هاى اجتماعى به شمار مى آيد. در برخى از كشورها مؤسساتى براى كمك به افرادى كه دچار اين گرفتارى هستند ايجاد شده است. در اين مؤسسات افرادى كه به پركارى مفرط عادت كرده اند دور هم جمع شده و گروه درمانى مى شوند. اين افراد تجربيات خود را با يكديگر در ميان مى گذارند و با تبادل نظر به يكديگر براى حل مشكل كمك مى كنند.

با پاسخ دادن به اين سؤالات مى توانيد وضع خود را از اين لحاظ ارزيابى كنيد. چنانچه پاسخ همه سؤالات يا اكثر آنها مثبت باشد بهتر است به فكر چاره باشيد.

۱ـ صحبت كردن درباره كار براى شما از صحبت در مورد هر چيز ديگر آسانتر است

۲ـ وقتى كسى در كنار كارش كار ديگرى هم انجام مى دهد عصبى و بى حوصله مى شويد

۳ـ معتقديد كه پول بيشتر، مشكلات زندگى را در زندگى تان حل مى كند

۴ـ وقتى از شما مى خواهند كارتان را رها كنيد و به مسائل ديگر بپردازيد ناراحت مى شويد

۵ـ براى انجام كار بيش از هر چيز ديگر، از جمله ارتباطات شخصيتان انرژى داريد

۶ ـ در جست وجوى راه هايى هستيد كه سرگرمى هايتان را تبديل به كارهاى پول ساز كنيد

۷ـ در حالى كه كارها به خوبى پيش مى رود باز هم اغلب نگران آينده هستيد

۸ ـ براى انجام يك كار بيش از اندازه لازم فعاليت مى كنيد چون تصورتان اين است كه در غير اين صورت آن كار به خوبى انجام نمى شود

۹ـ كارهاى بيرون از منزل را به خانه مى بريد آيا در روزهاى تعطيل و زمانى كه در مرخصى هستيد باز هم كار مى كنيد

۱۰ـ هنگام رانندگى يا خواب و يا وقتى كه ديگران صحبت مى كنند شما به كارتان فكر مى كنيد

۱۱ـ فكر مى كنيد اگر خيلى سخت و افراطى كار نكنيد شغلتان را از دست مى دهيد يا مقصر قلمداد مى شويد

۱۲ـ در هفته بيش از ۴۰ ساعت كار مى كنيد

۱۳ـ هنگام غذاخوردن كار ديگرى از جمله مطالعه هم انجام مى دهيد

۱۴ـ ساعات طولانى كار به روابط خانودگى يا ساير ارتباطات اجتماعى شما لطمه مى زند

اگر فكر مى كنيد كه گرفتار پركارى مفرط شده ايد، وقتش است كه خودتان را از اين عادات نجات دهيد و زمان بيشترى را در منزل كنار خانوده تان بگذرانيد.

* چند توصيه مهم براى ايجاد تعادل بين كار و زندگى

۱ـ ايجاد تعادل بين كار و ارتباطات شخصى، به اين معنى كه در كنار كار بايد وقت كافى براى رسيدگى به ساير امور شخصى و اجتماعى براساس اولويت ها در نظر گرفت.

۲ـ گفتن «نه» به مسائل بى اهميت. در مقابل كوه تقاضاها و كارهاى موجود بايد آنها را از نظر اهميت طبقه بندى كرد و با در نظر گرفتن اولويت ها «نه» گفتن به مسائل جزئى و بى اهميت را آموخت.

۳ـ توجه به تندرستى و يافتن راه هايى براى حفظ سلامت با توجه به هدر نرفتن وقت. براى مثال خوردن غذاهاى آماده (fast food) گرچه زمان كمترى مى برد ولى تداوم آن مضراتى مانند بالارفتن وزن و افزايش چربى خون دارد.

۴ـ بسيار مهم است كه هر از گاهى براى اطمينان از سلامت به پزشك مراجعه كنيد و آزمايش ها و معاينات پزشكى دوره اى انجام دهيد.

۵ـ طبيعت زندگى طورى است كه هر روز پيچيده تر و مشكل تر مى شود. اين مسأله درمورد پدران مصداق بيشترى دارد چون آنها بايد تقاضاهاى زيادى را برآورده كنند. بنابراين بايد مدل زندگانى را هر چه بيشتر به سمت سادگى سوق داد.

۶ ـ در انتخاب شغل توجه به محيط كار بسيار مهم است. محيط كار بايد دوستانه باشد و به نيازهاى خانوادگى كاركنان هم توجه شود. كارفرما به كاركنان بايد به صورت يك انسان نگاه كند نه «منابع انسانى».

۷ـ سعى كنيد وعده هاى غذايى بويژه صبحانه و شام را در كنار افراد خانواده صرف كنيد. اگر اين موضوع مقدور نيست بهتر است حداقل يك وعده غذا را تمام افراد خانواده دور هم صرف كنند.

۸ ـ براى كاهش فشار مسئوليت سرپرستى خانواده، بهتر است سرپرست خانواده با دوستان و فاميل هايى كه وضع مشابه دارند در مورد روش اداره خانواده صحبت و همفكرى كند.

۹ـ اختصاص حداقل يك شب در هفته به دور هم بودن براى در ميان گذاشتن مسائل شخصى اعضاى خانواده و اختصاص اوقاتى براى بودن در كنار اعضاى خانواده و گذراندن اوقات دلپذير، عامل مهمى در ايجاد حس خانوادگى و بستگى فاميلى است.

*************************




>>صفحه اصلي<<

اهداف

موفقيت سازماني
خانواده
روانشناسی
تربیتی
سلامت - زيرذره بين فعال است
بازنشستگان
بخشنامه ها
قوانين و لوايح مجلس
مادر و کودک
ورزشی

ارتباط با مشاور زنان و خانواده 

سايتهاي مرتبط

آيين نامه توسعه مشاركت زنان